بابای جوجو‌های نوشی، این نامه برای شماست.

پ.ن. اگر این ایام به فکر نوشی بودید و براش نوشتید لطف کنید به این نوشته که این بالا لینک دادم شما هم لینک بدید. ممکنه اتفاقی بابای جوجه‌ها از وب‌لاگ‌تون گذر کنه و این نوشته رو بخونه

اما از این موضوعات که بگذریم قضیه نوشی بدجوری دلم را بدرد آورده است . من درایران لیسانس حقوق قضایی را ازدانشگاه تهران دارم و همینطور تجربه چند سالی مشاوره حقوقی اما خودم هم که بقولی معروف به چم و خم کار وارد بودم و آقای عیال هم بسیار گل پسر بوده و هستند با این حال همیشه این دغدغه جدایی های این چنینی را حتی برای یک درصد هم که بود میدادم تنم میلرزید اما این جا این ملت کافر این قانون کفار در مرحله اول حق نگهداری بچه را به مادر میدهند چون این کافران احساسات مادرانه راخیلی بیشتر از قانون مترقی اسلام میفهمند .

حالا با تمام این حرفها چه داریم به نوشی بگوییم جز اینکه بگوییم نوشی جان امیدوار باش استوار باش و خواهشا تمام کارها را قانونی و حقوقی دنبال کن . اما این پدر به ظاهر محترم ازمجرم بودن مگر چقدر واهمه دارد ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟ بقولی بنده خدایی آدمی که ازحرف نمیرد ازضربه چاقو هم نمی میرد . من یک زنم باتمام احساسات زنانه و یک مادر هستم با تمام هم و غمهای مادرانه حال نوشی را میفهمم ولی چکار میتوانم بکنم جز اینکه نوشی عزیزم من مطمئن هستم که جوجه ها به خانه برمیگردند به زودی و دیگر هیچ.

حتی تکلیف خودم را هم نمیدانستم که باید از آنهایی طرفداری که کنم که میخواهند رای بدهند و یا آنها که مخالف رای دادن هستند قاصدک را میخواندم که میخواهد رای بدهد و حق بهش میدادم میرفتم سراغ سرزمین آفتاب میدیدم که او هم بد نمی گوید و وای که گیج شدم .......... و این گیجی ادامه داشت تا امروز ...

 از دیشب نگران بودم که چه کسی انتخاب میشود معین را فکر میکردم که مشیناختم و خوب خیلی هم دوست داشتم که انتخاب شود تا اینکه امروز این خبر وحشتناک را شنیدم حالا رفسنجانی به کنار اما انتخاب احمدی نژاد یک تراژدی است یک معنای وحشتناک دارد آنقدر وحشتناک که نمیدانم چگونه توضیحش بدهم .

حالا از آنهاییکه موافق بودند و آنهاییکه مخالفت میکردم خواهش میکنم حال بگویید که چه باید کرد؟ چه میشود انجام داد؟ آیا باید از بین بد و بدتر بد را انتخاب کرد؟ اصلا بد و بدتر کدامشان هستند ؟ راستی اگر احمدی نژاد انتخاب شود به کدام سو خواهیم رفت ؟ آن نیمچه آبرویمان هم در محافل بین المللی خواهد رفت ؟ کسی که آنقدر متحجر است که فرق قبرستان و پیاده رو نمیداند و ......

 با انتخاب رفسنجانی آیا بازهم فجایعی مانند رستوران میکونوس و قتل های زنجیره ای تکرار خواهد شد؟ آیا واقعا تمام دغدغه دخترها و پسرهایمان نداشتن روسری و یا تی شرت بدون آستین است ؟ یکی به کمکم بیاید شاید برای سوالهایم جوابی باشد.اما راستی که این گفته یکی از دوستان وبلاگی که متاسفانه نمیدانم برای اولین بار چه کسی آنرا گفته در عین تلخی تمام واقعیت را درخودش دارد. تحریم ترحیم آزادی شد.

Human Rights

لوگو از عبدالقادر بلوچ

اما خب گفتم که وقت نمیشد.

تا اینکه دیشب دیدم که سرزمین آفتابی مان ناگهان بی آفتاب شد . اول باورنکردم فکر کردم که بچه ها شوخی میکنند و یکی رفته سروقت وبلاگ هاله بخاطر همین کمی صبر کردم اما دیدم نخیر گویا شوخی شوخی داره این مسئله جدی میشه راستش کمی کپ کردم دوست داشتم مثل دوست خوبمان لندنی شجاعت داشتم و به هاله میگفتم که که به اراده اش احترام میگذارم و آرزوی موفقیت و سلامتی برایش بکنم نه اینکه حالا به همه آنچه که هاله برای آن کافه اش را جمع کرده احترام نگذارم نه اینکه برایش آرزوی سلامتی و موفقیت نکنم اما راستش یه جورایی دلم گرفته خیلی هم گرفته دوست دارم که باز هم ببینم که هاله پینگ کرده و دوباره شروع کنه به نوشتن .

راستش دلم برای روری و دخمرک ازهمین حالا تنگ شده . حالا چطوری میتونم بفهمم که هاله کی میاد دوباره یاد و خاطراتش را در این سرزمین بارانی با روری مرورمیکنه دلم میخواهد که بدانم که کی باید قورمه سبزی و سالاد شیرازی را آماده کنم .

آقای عیال کمکی تنبل است ومن باید اخبار این دنیای مجازی را برایش بگویم و همیشه پز میدادم که من آن سر دنیا هم دوستان خوبی دارم نه که الان نداشته باشم الان هم دارم اما یه جورایی دلم شور میزنه .

با چند وبلاگ با این دنیای مجازی آشنا شدم که یکی از آنها هاله و سرزمین آفتابیش بود حالا چطوری میخوام با این سرزمین خداحافظی کنم نمیدانم هاله جان با اینکه از سگها وحشت دارم حتی از آن چند سانتیمتریهایشان دلم برای رستم هم تنگ شده و نمیدانم که چکار کنم با این دلتنگی هایم چکار کنم با سرزمین بدون آفتاب حالا باید فانوس بردارم و بسراغ دوستانم بروم .

چقدر مزه میده که صبح یک نفر با عشق از خواب بیدارت کنه و بگه خانمی پاشو چقدر میخوابی تنبل خانم پاشو وتو هم نازکنی و کش وقوس بیایی و  عشوه و... یک دفعه لحافت ته اتاق باشه و همون یه نفر دستهای خیس آبش را رویت بپاشد باورکنید که تا قیام قیامت شارژی.

جقدر حال میده که بعد از یه عمری که چشمت به این آسمون همیشه بارانی باشه و آنموقع امروز که تعطیل است هوا آنقدر خوب باشد که حتی اداره هواشناسی هم باورش نشه و همگی چادر چاقچور کنید و برید دریاچه و باخودتون خیارشور و گوجه و نان وکالباس و کایت و زیر اندازوووووو به همراه یه عالمه عشق و خوشی ببرید و بالای تپه جایی که فکر کنی همه چیز زیر پایت است بشینی و دخمرک و عشقت بادبادک بازی کنند و توهم شانه به شانه عزیز که عزیزترین موجود عالم است بشینی و اونها را نگاه کنی و کیف کنی و حظ ببری و درآخر هم کلاغها را دچار دردسر کنی دخمرک و آقای عیال یه مهمان ناخوانده به لانه کلاغها برده اند و گذاشته اند که آنجا بماند.

 خلاصه امروز هرجا که نگاه میکردم عشق بود و سرخوشی .

 خدایا شکرت برای همه اینها

پ .ن : درضمن ما غذای دخمرک که همانا سوپ خوشمزه ای بود خوردیم و کیف کردیم و همانا همچنان بعد از یک آشپزخانه تکانی حسابی زنده ایم و دم جنبان